Baby Slapen Informatie en tips voor en door ouders

Mijn oudste kindje huilde veel, uren lang hebben we met hem op de arm rondgelopen en hij was ontroostbaar. In z’n bed liggen was geen optie, dan begon hij te schreeuwen en te gillen. We hebben toen de tip gekregen het boek van Ria Blom aan te schaffen, want rust en regelmaat, dat had hij nodig! We hebben het boek gelezen en toegepast, met als gevolg dat mijn zoontje boven in z’n eigen bedje lag te gillen, en ik onder aan de trap zat te huilen, want wat voelde het slecht dat ik niet naar hem toe ‘mocht’ terwijl ik hem zo graag wilde troosten en dichtbij mij wilde houden. Na 1 huilsessie onder aan de trap besloot ik dat dit tegen al mijn gevoelens als moeder inging en ging Ria Blom marktplaats op. Dit nooit meer.

Ik ben mijn gevoelens meer gaan volgen, ben naar een osteopaat met hem gegaan en er bleek iets niet goed te zitten bij z’n nekwervels. Probleem was gelukkig snel verholpen en daarna ging het slapen een stuk beter. Voor de momenten dat het niet goed ging had ik een tricot draagdoek waarin hij heerlijk tegen mij aan kon liggen. Ik had m’n handen vrij, geen pijn in m’n armen en rug van het continue rondlopen met een kindje op m’n arm en dus waren we allebei blij

Bij mijn dochter heb ik het vanaf het begin af aan anders aangepakt. Ik wist nu dat het absoluut geen vereiste was dat een kindje in z’n eigen bed slaapt in z’n eigen kamertje. Sterker nog, het is heel natuurlijk dat een kleine baby dichtbij de ouders wil zijn. Kijk maar naar bijvoorbeeld apen, zo’n baby aapje hangt de hele dag bij de moederaap. Raakt hij per ongeluk kwijt of laat hij los, dan ontstaat er paniek. Zo is het ook bij een baby, zodra de ouders uit zicht zijn en hij helemaal alleen is gaat er een overlevingsmechanisme werken en roept hij om zijn ouders, door te huilen en soms gewoon echt in paniek/overstuur te raken. Dit is puur en alleen omdat zo’n kindje weet dat hij hulpeloos is zonder ouders/niet kan overleven. Zo’n kindje begrijpt niet dat je in een kamer verderop zit, kan dat ook nog niet begrijpen.

Mijn dochtertje heb ik vanaf het begin af aan veel gedragen in de draagdoek. Ze sliep heerlijk dicht tegen mij aan, vertrouwd en ontspannen. Ze sliep ook wel in haar eigen bed, maar net zo makkelijk in de doek en dat vond ik prima. Lastige nacht? Dan mocht ze lekker bij ons in bed en vaak viel ze al drinkend (ik geef borstvoeding) heerlijk in slaap.

Zo was het slapen gaan geen strijd (want wie wil er nou een strijd aangaan met een onschuldige baby?) maar een feestje. We genieten van de momenten dat ze heerlijk bij ons of in haar eigen bedje slaapt en we accepteren dat ze op haar leeftijd ook nog niet alleen hoeft te slapen of, wat dat betreft, nachten door hoeft te slapen.

Groetjes,

Marjolein