Als er één ding wat zeker is, is dat iedere ouder te maken krijgt met enige slaapproblemen met hun peuter tijdens de peuterjaren. Misschien dat je kleine peuter al moeite had met slapen als een baby en nu als peuter alleen bij jou in bed wil slapen. Of je peuter sliep als baby als een roos maar test nu je grenzen uit rond bedtijd.

Wat de situatie ook is, bijna iedere ouder kan meepraten over de tijd dat de moeilijkheden met slapen van hun peuter begonnen.
Wanneer je baby een peuter wordt, leert ze steeds nieuwe strategieën te gebruiken die ervoor moeten zorgen dat ze die dingen krijgt die je peuter nodig heeft en wil.

Voorbeeld: je peuter ‘trekt gekke bekken’ en heeft de lachers op haar hand. Je kunt er zeker van zijn dat je peuter  bij de volgende gelegenheid precies hetzelfde doet om de gewenste aandacht te krijgen.

Hoewel dit natuurlijk erg schattig is van je peuter, zijn er ook negatieve strategieën om te krijgen wat ze wil. Huilen, zeuren, slaan, dreinen zijn b.v. ‘populaire’ strategieën van peuters. Voor jou echter zeer vervelend…

Dit alles om je (negatieve) aandacht te krijgen…en te krijgen wat je peuter wil.

We kunnen je  peuter dit gedrag niet aanrekenen, peuters groeien en veranderen en moeten altijd hun grenzen verkennen om te leren wat acceptabel is en wat niet.

Veel peuters testen hun ouders uit, juist rond bedtijd en slapen, je peuter zal je voortdurend uitdagen op grenzen, ze zal je continu
uittesten.

In de BabySlaapGids van Annelot Hofstede die je op de BabySlaapGids website kunt downloaden, wordt uitgebreid aandacht besteed aan slaapproblemen van peuters maar wat veel belangrijker is:

De BabySlaapGids biedt talloze oplossingen om je peuter in een goed en gezond slaappatroon te krijgen, door een uitgebreid beschreven stappenplan, leer je hoe je je peuter verandert in een tevreden slapertje dat zonder morren naar bed gaat.

Wanneer je het eBook download, krijg je er 4 gratis eBooks bij:

Onze zoon heeft twee behandelingen Integrale Manuele Therapie bij Anton van Berkel in Almkerk gevolgd.

Na controles op Kiss, rust en regelmaat, het doorlopen van het huilbabyprotocol in het ziekenhuis, etc. hebben we een periode van bezinning gehad. In deze periode hebben wij ons voorgenomen geen verdere acties te nemen en gewoon te wachten. Het huilen zal vanzelf weer over gaan.

Via positieve berichten binnen de familie zijn wij gewezen op Anton van Berkel te Almkerk. Vanuit zijn praktijk voor pijnbestrijding heeft dhr. Van Berkel zich onder andere toegelegd op het behandelen van huilbaby’s. Op zijn website staat zijn behandelmethode beschreven. In het kort komt het er op neer dat er blokkades in de schedel worden verholpen.

Het behandelen van onze zoon was een emotionele gebeurtenis. Dhr. van Berkel vond snel een blokkade in zijn schedel en bij het behandelen ervan trad er direct totale ontspanning op. Het zien van deze totale ontspanning maakte dat het een compleet ander mannetje werd. Zo als hij toen was, hebben wij hem nog niet gezien.

Na de behandeling is onze zoon anderhalve dag volledig ontspannen geweest en heeft hij veel geslapen. Helaas ging het snel weer minder. Weer veel huilen en weinig slapen. Maar in zijn houding en reacties merken we wel dat ereen vorm van ontspanning onder ligt. Er is een duidelijke verbetering opgetreden, helaas valt onze zoon nog steeds onder de noemer huilbaby maar dat ligt naar ons idee aan zijn last van krampjes en zijn actieve karakter. 

Wij zijn erg positief over de behandelmethode en persoon Anton van Berkel. We zijn blij dat we zijn geweest. Helaas is hij slechts een van de weinige in Nederland die deze behandelmethode toepast en er zeer ervaren in is. Hopelijk vindt hij een goede opvolging en slaagt hij in zijn missie deze behandelmethode in Nederland en binnen het onderwijs op de kaart te zetten.

Wij hebben net met onze tweede zoon het huilbaby protocol in het ziekenhuis doorlopen. Onze tweede zoon is zeven weken, huilt erg veel en slaapt overdag bijna niet.

Onze eerste zoon was ook een huilbaby, uiteindelijk ook de aanleiding voor deze website. Ironisch genoeg is de tweede dus ook een huilbaby wat weer nieuwe informatie voor deze website oplevert. Dat is dan weer positief.

Doordat we met onze eerste zoon al veel ervaring hebben opgedaan in het hebben van een huilbaby, zijn we vanaf dag een gefocused op het goed doen. Alle randvoorwaarden zo regelen dat het niet willen slapen uit verkeerde patronen of onrust niet zal gebeuren.

Nu hij zeven weken is en vanaf de tweede week al veel is gaan huilen, hebben we dus ook al veel stappen met hem genomen. Consultatie bureau, huisarts, manueel therapeut, rust en regelmaat, ga zo maar door.

Maar niets heeft uitkomst gebracht. Reden om bij de kinderarts aan de bel te trekken waarna we in overleg het huilbaby protocol zijn gestart. Een week opname in het ziekenhuis, video interactie, observatie en rust voor de ouders.

Een niet te onderschatten ervaring. Een week van veel botsingen over de zorg van onze kleine en twijfels over het nut en de voortgang.

We kunnen er een heel boek over schrijven, maar wat we vooral hebben opgepikt is het ontwikkelen van een bewustwording dat je niet alles kunt sturen. Het is niet de taak van de ouder om te voorkomen dat je kind huilt of weinig slaapt. Het gevoel dat je als ouder er alles aan moet doen om de pijn weg te nemen of de slaap te vatten, is zeker niet een goede. Natuurlijk ben je er voor je kind, maar houdt zeker voldoende afstand, al is het maar als bescherming voor jezelf.

Wanneer je accepteert dat je baby veel huilt (medische oorzaken uitsluitend) en je richt je op het troosten en niet zo zeer op het echt wegnemen van de pijn, zul je zien dat het voor iedereen veranderd. Het huilen voelt minder en je kunt rust uitstralen naar je baby.

En dan maar hopen dat het snel weer over gaat…

Wanneer je baby niet wil slapen, dan is daar oorzaak voor te benoemen. Het vervelende is dat je baby dit zelf niet kan vertellen.

Het meest vervelende van alles is dat de reden dat je baby niet wil slapen er een uit duizenden is, of soms misschien wel een combinatie van redenen uit duizenden.

Jij als ouder kunt niet voor een volle honderd procent zorgen dat je baby goed gaat slapen, maar jij kunt wel zorgen dat de onstandigheden optimaal zijn voor je baby om te gaan slapen en belangrijker nog: jij kunt zorgen dat je een aantal zaken uitsluit!

Vaker voorkomende oorzaken dat je baby niet wil slapen zijn bijvoorbeeld Kiss, koemelkallergie en reflux. Wanneer je de slaapproblemen bij niemand ten gehore brengt en zelf geen actie onderneemt, zullen deze zaken niet uitgesloten worden.

Voordat je eventuele aandoeningen uitsluit als reden voor de slaapproblemen van je baby, moet je over het algemeen over een sterk doorzettingsvermogen beschikken. De ervaring leert namelijk dat wanneer de symptomen niet voor de hand liggend zijn er vanuit de huisarts of consultatie bureau wordt aangestuurd op het afwachten tot er vanzelf verbetering optreed, of het variëren in zaken die je zelf in de hand hebt als voeding of het slaapritme.

Jijzelf bepaald wat er gebeurd. De acties die jij onderneemt en de boodschap die jij aan de specialisten of instanties brengt zijn bepalend voor verder onderzoek. Ons advies is hier heel assertief in te zijn! Wanneer je zelf vindt dat het niet willen slapen verontrustend is, doe er wat aan! Laat er naar kijken en sluit mogelijke oorzaken uit!

Let bij gesprekken met de specialisten en instanties goed op het volgende:

- bedenk van tevoren wat jij wilt wat er uit het gesprek komt
- bedenk van tevoren wat mogelijke adviezen zullen zijn en wat jij met deze adviezen zou doen
- geef in de inleiding van het gesprek altijd duidelijk aan welke wegen je hebt bewandeld om tot het gesprek te komen en wat je eigen verwachting van dit gesprek is
- wees open
- ga je eigen gevoel niet aanpassen op hoe jij denkt hoe anderen het zouden ervaren of hoe jij denkt dat je het zou moeten ervaren. Wat jij voelt is realiteit en moet als waarheid worden aangenomen!

Kortom, neem actie!

Je baby mag gerust even huilen, over het algemeen huilen baby’s zeker een uur per dag. Wanneer je baby meer dan een uur per dag huilt, dan is dit voor je baby en jezelf niet leuk. Zeker niet wanneer dit dag in, dag uit gebeurd.

Het herkennen van de huiltjes van je baby kan heel moeilijk zijn, zeker wanneer het veel huilt op een dag. Om jezelf te helpen in het herkennen van de huiltjes, houdt altijd een vast stappenplan aan wanneer je je baby wilt troosten zodat je baby weer kan slapen.

Een stappenplan kan bijvoorbeeld zijn:

1. Wacht vijf tot tien minuten
2. Geef je baby een speentje
3. Probeer je baby op je borst te troosten
5 etc

Op een gegeven moment merk je dat je baby rustig wordt. Wanneer je dan goed blijft luisteren naar de huiltjes terwijl je de stappen neemt, maak je het voor jezelf gemakkelijker om uiteindelijk de huiltjes te kunnen herkennen. Ook de momenten wanneer je de stappen uitvoert zijn van belang, is het tien minuten na de lunch, dan is het mogelijk dat het boertjes zijn, etc.

Wanneer je baby slecht slaapt, is het soms heel moeilijk een ritme aan te houden. Wanneer het slecht slaapt, gaat dit vaak gepaard met huilen. Omdat je je baby niet te lang wilt laten huilen, ga je er uiteindelijk iets aan doen. Je probeert je baby te troosten, haalt het uit zijn bedje, geeft het een speen, gaat naast zijn bedje zitten om te zingen, etc.

Kortom je bent met je baby bezig wanneer het niet wil slapen. Het sluipt er in en op een gegeven moment ben je echt je ritme kwijt en wordt je gevoel sterker dan je verstand.

Door een heel duidelijk slaapritme aan te houden kan het je baby rust geven en het maakt voor jezelf duidelijk in welke mate jij baby nu werkelijk slaapt. Ook voor je baby wordt het herkenbaar wanneer hij moet/gaat slapen.

Afhankelijk van de leeftijd van je baby en het aantal voedingen dat het heeft, zal je baby slaap nodig hebben. Het meest overzichtelijke voor jezelf is je voedingen te registreren. Tussen de voedingen door zorg je vervolgens dat je baby zo veel mogelijk slaap meepakt.

Houdt na de voeding vervolgens een vast ritme aan. Laat je baby nog even bij je of in de box na een voeding totdat je baby tekenen van vermoeidheid geeft. Zodra deze tekenen van vermoeidheid zichtbaar zijn, leg je je baby op bed. Belangrijk hierin is dat je wel zorgt dat je baby voldoende voeding krijgt. Valt je baby in slaap tijdens de voeding, verschoon je baby of probeer op een andere (subtiele) wijze je baby wakker te maken en te houden zodat hij voldoende voeding binnen krijgt.

Wanneer hij voldoende voeding binnen heeft, geboerd heeft en op bed kan, leg je baby dan op bed. Probeer per dag op vaste momenten vaste slaapplaatsen aan te houden. Bijvoorbeeld ’s avonds op het eigen kamertje en overdag beneden. Let er wel op dat deze plaatsen niet te druk voor je baby zijn.

Wanneer je baby dan te vroeg wakker wordt, laat het moment dan bepalen wat je doet. Komt je baby bijvoorbeeld binnen tien minuten weer, heb je grote kans dat er een boertje of iets anders dwars zit. Probeer dit probleem te verhelpen, je baby tot rust te brengen en leg hem weer op bed. Wordt je baby na een half uurtje wakker, laat hem dan vijf minuten huilen om te kijken of het vanzelf weer in slaap valt. Is dat niet het geval, controleer dan of er misschien krampjes zijn, etc. Probeer voor jezelf te herkennen wanneer je baby komt in zijn slaapje en wat de mogelijke oorzaken zijn waarom je baby wakker wordt.

Zorg er voor dat je de tijd tussen de voedingen wel blijft zien als de tijd waarin hij of zij moet slapen. Probeer te tijd te rekken voordat je je baby uit bed haalt tot het echt om honger gaat. Vervolgens kan na de voeding de tijd worden in gepland om te spelen, dus niet voor de voeding.

Komt je baby echt niet in slaap aan het einde van de tijd waarin hij moet slapen kun je er voor kiezen je baby bij je te nemen om zo nog een beetje slaap te pakken. Let dan wel op een patroon, het moet niet zo zijn dat dit regelmaat is.

Een belangrijke voorwaarde bij het geruststellen van je baby en het laten inslapen, dat deze geen voorwaarde worden van het inslapen voor je baby. Het uiteindelijke inslapen zal je baby zelfstandig moeten kunnen, belangrijk is te voorkomen dat hij gaat vragen om acties van jou voordat hij echt kan slapen.

Wanneer de slaapproblemen breder zijn dan alleen die van je baby, kan het zijn dat je zelf ook aan je eigen slaapproblemen moet gaan werken. Op www.slapeloosheid.nl staan tips en aanbevelingen voor slaapproblemen die betrekking hebben op het gehele gezin.

Zo wordt onder andere het product Dormeasan*, homeopathisch geneesmiddel bij slapeloosheid, aanbevolen om de kwaliteit van de slaap verbeteren waarbij de natuurlijke slaap intact blijft.

Wanneer je baby huilt, doe je niets liever dan hem of haar direct te troosten. Accepteer dat je baby huilt, het is de manier waarop je baby zich kan uiten. Wanneer je er teveel op gericht bent om je baby van het huilen af te brengen, of juist te voorkomen, dan brengt dit duidelijke spanningen met zich mee. Deze spanningen hebben juist weer een verkeerd effect op je baby en zorgt er voor dat je zelf moeilijk rust kunt vinden. Wen jezelf dan ook aan altijd even een tijdsspanne te nemen voordat je naar je baby toe gaat om hem te troosten of op andere wijze het huilen op te lossen.

We zijn nu een week verder. Waar onze eerste zoon een aanleiding is geweest tot het opzetten van deze website over slecht slapende baby’s, zouden we nu bijna een website ernaast openen voor zeer goed slapende baby’s…

Of het nu komt door onze eerste ervaringen, het volgen van de door ons gestelde regels of gewoon geluk hebben; Feije slaapt zeer goed! Feije meldt zich rond zijn voedingen en slaapt na zijn voedingen weer redelijk snel in. Over het slapen zijn we dan ook zeer tevreden. Het goede slapen maakt het voor ons zeer anders deze kraamtijd te ervaren. We kunnen er veel meer van genieten dan bij de eerste.

Toch vinden we het wel weer spannend hoe de volgende week zal gaan verlopen. Het valt ons op dat wanneer onze baby wakker is, hij over het algemeen huilt. Het komt niet veel voor dat hij wakker is en ontspannen in zijn bedje ligt. Ook wanneer hij bij ons ligt, valt hij snel in slaap of huilt hij omdat hij te weinig voeding heeft of juist last van krampjes heeft. Feije heeft dan ook nog geen moment even lekker in zijn eigen box gelegen.

We zijn dan ook nog een beetje zoekende; wanneer laten we onze baby in onze eigen armen liggen om even lekker samen te genieten en wanneer leggen wij hem terug om te voorkomen dat hij teveel hier teveel aan hangt voordat hij goed kan slapen. Wanneer doe je het eigenlijk goed? Zeker nu we de afgelopen week niet veel rust hebben gekregen (er moeten veel dingen geregeld, we hebben nog een kleintje rond lopen) en de voedingen volgen zich op dit moment om de twee uur op. Ook het wennen aan de kraamhulp (overdag continue iemand in je huis) en de visitie maakt het dat rust nog ver te zoeken is. Een van onze eigen stelregels zijn we dan op dit moment ook sterk aan het overtreden; pas goed op je eigen rust.

De afgelopen dagen heeft de voeding ook een behoorlijke invloed op zijn slaapgedrag. We zijn gestopt met de borstvoeding. Wanneer je de eerste dag stopt met borstvoeding is het rustig de voeding opbouwen. Je start met 10-20(!) cc en bouwt dit per dag op naar 90cc. Daarnaast horen de voedingen zich rond de drie tot vier uur op te volgen. We merken bij onze zoon dat het hanteren van kleine hoeveelheden een snelle vraag (binnen twee uur) tot gevolg heeft. Binnen twee uur is het hard huilen. Voorzichtig brengen we de hoeveelheid dan ook omhoog. We zien dat zijn hele darmstelsel er op dit moment erg aan moet wennen; de krampjes zijn zeer hevig. Op vaste momenten (einde van de ochtend, einde van de middag en begin van de avond) reageert hij erg op zijn krampjes en het lijkt aardig toe te nemen. We zijn dan ook benieuwd hoe het voeden volgende week zal verlopen en in welke mate dit invloed zal hebben op het slaapgedrag van onze baby.

Al met al zijn we zeer gelukkig met de kraamtijd zoals deze nu verloopt. We hopen wel onze eigen rust nog iets meer te pakken maar vooralsnog is dit niet verontrustend.

Zo in de eerste week zijn de volgende tips, aandachtspunten te noemen;

1. Houd het slaapgedrag zo goed mogelijk bij. Dit geeft je inzicht in patronen en maakt het makkelijker om ergens op te reageren.

2. Wanneer je baby wakker wordt of niet wil slapen, probeer altijd dezelfde dingen in een vaste volgorde en onthoud goed wanneer je baby ergens positief op reageert; dit maakt het makkelijker om oorzaken van het gehuil of niet willen slapen uit te sluiten. Wanneer de kleine op dit moment huilt volgen wij bijvoorbeeld het volgende schema:
A. herken je het huiltje? doe dan de juiste actie of laat het nog even huilen
B. herken je het huiltje niet; reageer niet te snel, wacht tot het over gaat naar een huiltje tot je het wel herkend.
C. herken je het huiltje niet en heeft het lang genoeg gehuild? geef het een speentje en tik op zn billetjes. wil dat niet, neem hem uit zijn bedje en probeer hem rustig te krijgen (krampjes?), ook dat in een vaste volgorde (op zijn buik op de arm, liggend op zijn rug in je armen, etc).
ETC.

3. Neem zelf voldoende rust. Dit punt is erg moeilijk. Er komen zoveel emoties (je wilt samen genieten, je wilt je geluk laten zien, etc) en zaken om te regelen dat het inbouwen van rust niet direct hoog op je lijstje staat. Maar doe het toch.

Eindelijk! Sinds 18 maart 2010, 03:15 is onze zoon Feije aan ons gezin toegevoegd! Super trots als we zijn, zitten we nu helemaal in de molen van visite, het zoeken naar een goed ritme, het wennen aan de kraamhulp, het proberen van borst voeding, het zoeken naar slaap, het aangeven van onze zoon, het ophangen van de slingers, het beantwoorden van de telefoontjes, het terugbellen van de uitgestelde telefoontjes, beantwoorden van de sms’jes, Hyves berichten, twitteren, eten, drinken, luiers verschonen, boodschappen halen, corrigeren van de kraamhulp, verwerken van de post, cadeaus, het regelen van de zorgverzekering, de huisarts, het geboortekaartje, het aanpassen van de overlijdensrisico verzekering en oh ja, het corrigeren van de kraamhulp.

Al met al zijn we dus zo maar een dag verder, waar we naast het nodige regelwerk druk zijn met genieten. We hebben een prachtige zoon! Hij is helemaal gezond en het mooiste mannetje die na 2008 geboren is!

En dan het slapen. Iets wat ons natuurlijk erg bezig houdt… Hoe zal het zich ontwikkelen? Gaat feije een beetje goed slapen en niet teveel huilen? Iets wat we onszelf hebben beloofd, het gaat nu niet aan ons liggen!

Op dit moment houden we ons aan de volgende regels:

Voorlopig gaat feije nagenoeg niet bij anderen op schoot, alleen bij hele hoge uitzondering! Feije zal daardoor niet teveel indrukken krijgen of onrustigheid.

Wij nemen feije alleen bij ons rond het voeden. Valt hij in slaap na het voeden of na hevig protest? Snel terug naar zijn bedje.

We pakken feije niet te snel bij het huilen.

We schrijven op wanneer feije wakker wordt en weer op bed gaat. We kijken of we hier patronen in kunnen gaan herkennen.

Een paar simpele stelregels waarvan we merken dat we die de vorige keer niet goed hebben gedaan.

Vooralsnog geeft ons het volgen van die punten rust en vertrouwen.

We merken een hoop dingen in feije die Kaya ook had, de vele behoefte aan eten, zuigdrang, het ontroostbaar kunnen huilen en een aandoeneljjkheid die het maakt hem de hele dag op schoot te willen nemen.

Des te meer reden om de juiste stappen te willen volgen.

Dag twee so far so good, maar duidelijke aanwijzingen gehad dat wij goede invloed hebben op hoe feije zal gaan slapen. Spanend!