We zijn nu een week verder. Waar onze eerste zoon een aanleiding is geweest tot het opzetten van deze website over slecht slapende baby’s, zouden we nu bijna een website ernaast openen voor zeer goed slapende baby’s…

Of het nu komt door onze eerste ervaringen, het volgen van de door ons gestelde regels of gewoon geluk hebben; Feije slaapt zeer goed! Feije meldt zich rond zijn voedingen en slaapt na zijn voedingen weer redelijk snel in. Over het slapen zijn we dan ook zeer tevreden. Het goede slapen maakt het voor ons zeer anders deze kraamtijd te ervaren. We kunnen er veel meer van genieten dan bij de eerste.

Toch vinden we het wel weer spannend hoe de volgende week zal gaan verlopen. Het valt ons op dat wanneer onze baby wakker is, hij over het algemeen huilt. Het komt niet veel voor dat hij wakker is en ontspannen in zijn bedje ligt. Ook wanneer hij bij ons ligt, valt hij snel in slaap of huilt hij omdat hij te weinig voeding heeft of juist last van krampjes heeft. Feije heeft dan ook nog geen moment even lekker in zijn eigen box gelegen.

We zijn dan ook nog een beetje zoekende; wanneer laten we onze baby in onze eigen armen liggen om even lekker samen te genieten en wanneer leggen wij hem terug om te voorkomen dat hij teveel hier teveel aan hangt voordat hij goed kan slapen. Wanneer doe je het eigenlijk goed? Zeker nu we de afgelopen week niet veel rust hebben gekregen (er moeten veel dingen geregeld, we hebben nog een kleintje rond lopen) en de voedingen volgen zich op dit moment om de twee uur op. Ook het wennen aan de kraamhulp (overdag continue iemand in je huis) en de visitie maakt het dat rust nog ver te zoeken is. Een van onze eigen stelregels zijn we dan op dit moment ook sterk aan het overtreden; pas goed op je eigen rust.

De afgelopen dagen heeft de voeding ook een behoorlijke invloed op zijn slaapgedrag. We zijn gestopt met de borstvoeding. Wanneer je de eerste dag stopt met borstvoeding is het rustig de voeding opbouwen. Je start met 10-20(!) cc en bouwt dit per dag op naar 90cc. Daarnaast horen de voedingen zich rond de drie tot vier uur op te volgen. We merken bij onze zoon dat het hanteren van kleine hoeveelheden een snelle vraag (binnen twee uur) tot gevolg heeft. Binnen twee uur is het hard huilen. Voorzichtig brengen we de hoeveelheid dan ook omhoog. We zien dat zijn hele darmstelsel er op dit moment erg aan moet wennen; de krampjes zijn zeer hevig. Op vaste momenten (einde van de ochtend, einde van de middag en begin van de avond) reageert hij erg op zijn krampjes en het lijkt aardig toe te nemen. We zijn dan ook benieuwd hoe het voeden volgende week zal verlopen en in welke mate dit invloed zal hebben op het slaapgedrag van onze baby.

Al met al zijn we zeer gelukkig met de kraamtijd zoals deze nu verloopt. We hopen wel onze eigen rust nog iets meer te pakken maar vooralsnog is dit niet verontrustend.

Zo in de eerste week zijn de volgende tips, aandachtspunten te noemen;

1. Houd het slaapgedrag zo goed mogelijk bij. Dit geeft je inzicht in patronen en maakt het makkelijker om ergens op te reageren.

2. Wanneer je baby wakker wordt of niet wil slapen, probeer altijd dezelfde dingen in een vaste volgorde en onthoud goed wanneer je baby ergens positief op reageert; dit maakt het makkelijker om oorzaken van het gehuil of niet willen slapen uit te sluiten. Wanneer de kleine op dit moment huilt volgen wij bijvoorbeeld het volgende schema:
A. herken je het huiltje? doe dan de juiste actie of laat het nog even huilen
B. herken je het huiltje niet; reageer niet te snel, wacht tot het over gaat naar een huiltje tot je het wel herkend.
C. herken je het huiltje niet en heeft het lang genoeg gehuild? geef het een speentje en tik op zn billetjes. wil dat niet, neem hem uit zijn bedje en probeer hem rustig te krijgen (krampjes?), ook dat in een vaste volgorde (op zijn buik op de arm, liggend op zijn rug in je armen, etc).
ETC.

3. Neem zelf voldoende rust. Dit punt is erg moeilijk. Er komen zoveel emoties (je wilt samen genieten, je wilt je geluk laten zien, etc) en zaken om te regelen dat het inbouwen van rust niet direct hoog op je lijstje staat. Maar doe het toch.

Mijn oudste kindje huilde veel, uren lang hebben we met hem op de arm rondgelopen en hij was ontroostbaar. In z’n bed liggen was geen optie, dan begon hij te schreeuwen en te gillen. We hebben toen de tip gekregen het boek van Ria Blom aan te schaffen, want rust en regelmaat, dat had hij nodig! We hebben het boek gelezen en toegepast, met als gevolg dat mijn zoontje boven in z’n eigen bedje lag te gillen, en ik onder aan de trap zat te huilen, want wat voelde het slecht dat ik niet naar hem toe ‘mocht’ terwijl ik hem zo graag wilde troosten en dichtbij mij wilde houden. Na 1 huilsessie onder aan de trap besloot ik dat dit tegen al mijn gevoelens als moeder inging en ging Ria Blom marktplaats op. Dit nooit meer.

Ik ben mijn gevoelens meer gaan volgen, ben naar een osteopaat met hem gegaan en er bleek iets niet goed te zitten bij z’n nekwervels. Probleem was gelukkig snel verholpen en daarna ging het slapen een stuk beter. Voor de momenten dat het niet goed ging had ik een tricot draagdoek waarin hij heerlijk tegen mij aan kon liggen. Ik had m’n handen vrij, geen pijn in m’n armen en rug van het continue rondlopen met een kindje op m’n arm en dus waren we allebei blij

Bij mijn dochter heb ik het vanaf het begin af aan anders aangepakt. Ik wist nu dat het absoluut geen vereiste was dat een kindje in z’n eigen bed slaapt in z’n eigen kamertje. Sterker nog, het is heel natuurlijk dat een kleine baby dichtbij de ouders wil zijn. Kijk maar naar bijvoorbeeld apen, zo’n baby aapje hangt de hele dag bij de moederaap. Raakt hij per ongeluk kwijt of laat hij los, dan ontstaat er paniek. Zo is het ook bij een baby, zodra de ouders uit zicht zijn en hij helemaal alleen is gaat er een overlevingsmechanisme werken en roept hij om zijn ouders, door te huilen en soms gewoon echt in paniek/overstuur te raken. Dit is puur en alleen omdat zo’n kindje weet dat hij hulpeloos is zonder ouders/niet kan overleven. Zo’n kindje begrijpt niet dat je in een kamer verderop zit, kan dat ook nog niet begrijpen.

Mijn dochtertje heb ik vanaf het begin af aan veel gedragen in de draagdoek. Ze sliep heerlijk dicht tegen mij aan, vertrouwd en ontspannen. Ze sliep ook wel in haar eigen bed, maar net zo makkelijk in de doek en dat vond ik prima. Lastige nacht? Dan mocht ze lekker bij ons in bed en vaak viel ze al drinkend (ik geef borstvoeding) heerlijk in slaap.

Zo was het slapen gaan geen strijd (want wie wil er nou een strijd aangaan met een onschuldige baby?) maar een feestje. We genieten van de momenten dat ze heerlijk bij ons of in haar eigen bedje slaapt en we accepteren dat ze op haar leeftijd ook nog niet alleen hoeft te slapen of, wat dat betreft, nachten door hoeft te slapen.

Groetjes,

Marjolein

Heb jij ook een baby die niet wil slapen of heb je op dit vlak veel ervaring opgedaan?

Dan zul je gemerkt hebben dat je het uiteindelijk zelf moet doen. Die acties die jij of je gezin onderneemt om de problemen aan te pakken en rust te creeeren zijn uiteindelijk bepalend. Er zullen mensen zijn die adviezen geven of je een richting uitsturen, uiteindelijk ben jij degene die knopen door moet hakken en er voor moet zorgen dat er rust komt.

Waar je je informatie vandaan haalt en welke adviezen je probeert bepaal je zelf.

Met babyslapen.nl willen wij een belangrijke informatiebron en verzamelpunt neerzetten voor iedereen die voor deze keuzes komt te staan. Hierin zijn de ouders of ervaringsdeskundigen die antwoorden hebben net zo belangrijk als de ouders die met vragen zitten.

Heb je vragen of heb je juist ervaringen die je wilt delen? Neem dan contact op via info[a]babyslapen.nl of laat een berichtje achter bij de verschillende pagina’s op deze website. Wil je op de hoogte gehouden worden van nieuwe berichten of vragen? Stuur ook dan even een mailtje naar info[a]babyslapen.nl.