Wij hebben net met onze tweede zoon het huilbaby protocol in het ziekenhuis doorlopen. Onze tweede zoon is zeven weken, huilt erg veel en slaapt overdag bijna niet.

Onze eerste zoon was ook een huilbaby, uiteindelijk ook de aanleiding voor deze website. Ironisch genoeg is de tweede dus ook een huilbaby wat weer nieuwe informatie voor deze website oplevert. Dat is dan weer positief.

Doordat we met onze eerste zoon al veel ervaring hebben opgedaan in het hebben van een huilbaby, zijn we vanaf dag een gefocused op het goed doen. Alle randvoorwaarden zo regelen dat het niet willen slapen uit verkeerde patronen of onrust niet zal gebeuren.

Nu hij zeven weken is en vanaf de tweede week al veel is gaan huilen, hebben we dus ook al veel stappen met hem genomen. Consultatie bureau, huisarts, manueel therapeut, rust en regelmaat, ga zo maar door.

Maar niets heeft uitkomst gebracht. Reden om bij de kinderarts aan de bel te trekken waarna we in overleg het huilbaby protocol zijn gestart. Een week opname in het ziekenhuis, video interactie, observatie en rust voor de ouders.

Een niet te onderschatten ervaring. Een week van veel botsingen over de zorg van onze kleine en twijfels over het nut en de voortgang.

We kunnen er een heel boek over schrijven, maar wat we vooral hebben opgepikt is het ontwikkelen van een bewustwording dat je niet alles kunt sturen. Het is niet de taak van de ouder om te voorkomen dat je kind huilt of weinig slaapt. Het gevoel dat je als ouder er alles aan moet doen om de pijn weg te nemen of de slaap te vatten, is zeker niet een goede. Natuurlijk ben je er voor je kind, maar houdt zeker voldoende afstand, al is het maar als bescherming voor jezelf.

Wanneer je accepteert dat je baby veel huilt (medische oorzaken uitsluitend) en je richt je op het troosten en niet zo zeer op het echt wegnemen van de pijn, zul je zien dat het voor iedereen veranderd. Het huilen voelt minder en je kunt rust uitstralen naar je baby.

En dan maar hopen dat het snel weer over gaat…

Wanneer je baby niet wil slapen, dan is daar oorzaak voor te benoemen. Het vervelende is dat je baby dit zelf niet kan vertellen.

Het meest vervelende van alles is dat de reden dat je baby niet wil slapen er een uit duizenden is, of soms misschien wel een combinatie van redenen uit duizenden.

Jij als ouder kunt niet voor een volle honderd procent zorgen dat je baby goed gaat slapen, maar jij kunt wel zorgen dat de onstandigheden optimaal zijn voor je baby om te gaan slapen en belangrijker nog: jij kunt zorgen dat je een aantal zaken uitsluit!

Vaker voorkomende oorzaken dat je baby niet wil slapen zijn bijvoorbeeld Kiss, koemelkallergie en reflux. Wanneer je de slaapproblemen bij niemand ten gehore brengt en zelf geen actie onderneemt, zullen deze zaken niet uitgesloten worden.

Voordat je eventuele aandoeningen uitsluit als reden voor de slaapproblemen van je baby, moet je over het algemeen over een sterk doorzettingsvermogen beschikken. De ervaring leert namelijk dat wanneer de symptomen niet voor de hand liggend zijn er vanuit de huisarts of consultatie bureau wordt aangestuurd op het afwachten tot er vanzelf verbetering optreed, of het variëren in zaken die je zelf in de hand hebt als voeding of het slaapritme.

Jijzelf bepaald wat er gebeurd. De acties die jij onderneemt en de boodschap die jij aan de specialisten of instanties brengt zijn bepalend voor verder onderzoek. Ons advies is hier heel assertief in te zijn! Wanneer je zelf vindt dat het niet willen slapen verontrustend is, doe er wat aan! Laat er naar kijken en sluit mogelijke oorzaken uit!

Let bij gesprekken met de specialisten en instanties goed op het volgende:

- bedenk van tevoren wat jij wilt wat er uit het gesprek komt
- bedenk van tevoren wat mogelijke adviezen zullen zijn en wat jij met deze adviezen zou doen
- geef in de inleiding van het gesprek altijd duidelijk aan welke wegen je hebt bewandeld om tot het gesprek te komen en wat je eigen verwachting van dit gesprek is
- wees open
- ga je eigen gevoel niet aanpassen op hoe jij denkt hoe anderen het zouden ervaren of hoe jij denkt dat je het zou moeten ervaren. Wat jij voelt is realiteit en moet als waarheid worden aangenomen!

Kortom, neem actie!

We zijn nu een week verder. Waar onze eerste zoon een aanleiding is geweest tot het opzetten van deze website over slecht slapende baby’s, zouden we nu bijna een website ernaast openen voor zeer goed slapende baby’s…

Of het nu komt door onze eerste ervaringen, het volgen van de door ons gestelde regels of gewoon geluk hebben; Feije slaapt zeer goed! Feije meldt zich rond zijn voedingen en slaapt na zijn voedingen weer redelijk snel in. Over het slapen zijn we dan ook zeer tevreden. Het goede slapen maakt het voor ons zeer anders deze kraamtijd te ervaren. We kunnen er veel meer van genieten dan bij de eerste.

Toch vinden we het wel weer spannend hoe de volgende week zal gaan verlopen. Het valt ons op dat wanneer onze baby wakker is, hij over het algemeen huilt. Het komt niet veel voor dat hij wakker is en ontspannen in zijn bedje ligt. Ook wanneer hij bij ons ligt, valt hij snel in slaap of huilt hij omdat hij te weinig voeding heeft of juist last van krampjes heeft. Feije heeft dan ook nog geen moment even lekker in zijn eigen box gelegen.

We zijn dan ook nog een beetje zoekende; wanneer laten we onze baby in onze eigen armen liggen om even lekker samen te genieten en wanneer leggen wij hem terug om te voorkomen dat hij teveel hier teveel aan hangt voordat hij goed kan slapen. Wanneer doe je het eigenlijk goed? Zeker nu we de afgelopen week niet veel rust hebben gekregen (er moeten veel dingen geregeld, we hebben nog een kleintje rond lopen) en de voedingen volgen zich op dit moment om de twee uur op. Ook het wennen aan de kraamhulp (overdag continue iemand in je huis) en de visitie maakt het dat rust nog ver te zoeken is. Een van onze eigen stelregels zijn we dan op dit moment ook sterk aan het overtreden; pas goed op je eigen rust.

De afgelopen dagen heeft de voeding ook een behoorlijke invloed op zijn slaapgedrag. We zijn gestopt met de borstvoeding. Wanneer je de eerste dag stopt met borstvoeding is het rustig de voeding opbouwen. Je start met 10-20(!) cc en bouwt dit per dag op naar 90cc. Daarnaast horen de voedingen zich rond de drie tot vier uur op te volgen. We merken bij onze zoon dat het hanteren van kleine hoeveelheden een snelle vraag (binnen twee uur) tot gevolg heeft. Binnen twee uur is het hard huilen. Voorzichtig brengen we de hoeveelheid dan ook omhoog. We zien dat zijn hele darmstelsel er op dit moment erg aan moet wennen; de krampjes zijn zeer hevig. Op vaste momenten (einde van de ochtend, einde van de middag en begin van de avond) reageert hij erg op zijn krampjes en het lijkt aardig toe te nemen. We zijn dan ook benieuwd hoe het voeden volgende week zal verlopen en in welke mate dit invloed zal hebben op het slaapgedrag van onze baby.

Al met al zijn we zeer gelukkig met de kraamtijd zoals deze nu verloopt. We hopen wel onze eigen rust nog iets meer te pakken maar vooralsnog is dit niet verontrustend.

Zo in de eerste week zijn de volgende tips, aandachtspunten te noemen;

1. Houd het slaapgedrag zo goed mogelijk bij. Dit geeft je inzicht in patronen en maakt het makkelijker om ergens op te reageren.

2. Wanneer je baby wakker wordt of niet wil slapen, probeer altijd dezelfde dingen in een vaste volgorde en onthoud goed wanneer je baby ergens positief op reageert; dit maakt het makkelijker om oorzaken van het gehuil of niet willen slapen uit te sluiten. Wanneer de kleine op dit moment huilt volgen wij bijvoorbeeld het volgende schema:
A. herken je het huiltje? doe dan de juiste actie of laat het nog even huilen
B. herken je het huiltje niet; reageer niet te snel, wacht tot het over gaat naar een huiltje tot je het wel herkend.
C. herken je het huiltje niet en heeft het lang genoeg gehuild? geef het een speentje en tik op zn billetjes. wil dat niet, neem hem uit zijn bedje en probeer hem rustig te krijgen (krampjes?), ook dat in een vaste volgorde (op zijn buik op de arm, liggend op zijn rug in je armen, etc).
ETC.

3. Neem zelf voldoende rust. Dit punt is erg moeilijk. Er komen zoveel emoties (je wilt samen genieten, je wilt je geluk laten zien, etc) en zaken om te regelen dat het inbouwen van rust niet direct hoog op je lijstje staat. Maar doe het toch.

Eindelijk! Sinds 18 maart 2010, 03:15 is onze zoon Feije aan ons gezin toegevoegd! Super trots als we zijn, zitten we nu helemaal in de molen van visite, het zoeken naar een goed ritme, het wennen aan de kraamhulp, het proberen van borst voeding, het zoeken naar slaap, het aangeven van onze zoon, het ophangen van de slingers, het beantwoorden van de telefoontjes, het terugbellen van de uitgestelde telefoontjes, beantwoorden van de sms’jes, Hyves berichten, twitteren, eten, drinken, luiers verschonen, boodschappen halen, corrigeren van de kraamhulp, verwerken van de post, cadeaus, het regelen van de zorgverzekering, de huisarts, het geboortekaartje, het aanpassen van de overlijdensrisico verzekering en oh ja, het corrigeren van de kraamhulp.

Al met al zijn we dus zo maar een dag verder, waar we naast het nodige regelwerk druk zijn met genieten. We hebben een prachtige zoon! Hij is helemaal gezond en het mooiste mannetje die na 2008 geboren is!

En dan het slapen. Iets wat ons natuurlijk erg bezig houdt… Hoe zal het zich ontwikkelen? Gaat feije een beetje goed slapen en niet teveel huilen? Iets wat we onszelf hebben beloofd, het gaat nu niet aan ons liggen!

Op dit moment houden we ons aan de volgende regels:

Voorlopig gaat feije nagenoeg niet bij anderen op schoot, alleen bij hele hoge uitzondering! Feije zal daardoor niet teveel indrukken krijgen of onrustigheid.

Wij nemen feije alleen bij ons rond het voeden. Valt hij in slaap na het voeden of na hevig protest? Snel terug naar zijn bedje.

We pakken feije niet te snel bij het huilen.

We schrijven op wanneer feije wakker wordt en weer op bed gaat. We kijken of we hier patronen in kunnen gaan herkennen.

Een paar simpele stelregels waarvan we merken dat we die de vorige keer niet goed hebben gedaan.

Vooralsnog geeft ons het volgen van die punten rust en vertrouwen.

We merken een hoop dingen in feije die Kaya ook had, de vele behoefte aan eten, zuigdrang, het ontroostbaar kunnen huilen en een aandoeneljjkheid die het maakt hem de hele dag op schoot te willen nemen.

Des te meer reden om de juiste stappen te willen volgen.

Dag twee so far so good, maar duidelijke aanwijzingen gehad dat wij goede invloed hebben op hoe feije zal gaan slapen. Spanend!

Wanneer je baby of kind slecht slaapt, is het ontwikkelen van een goed patroon voor het slapen gaan erg belangrijk. Het geeft iedereen houvast. Je baby weet waar hij of zij aan toe is en ook jijzelf kunt patronen van je baby herkennen.

Wanneer het in slaap komen van je baby moeilijk blijft, dan is het verstandig om eens goed naar het patroon te kijken dat ontwikkeld is. Wees dan ook kritisch en streng. Het patroon hoeft echt niet langer dan twintig minuten te duren. Ook moet het duidelijk zijn dat jij als ouder bepaald wat er gebeurd.

Wanneer je het patroon voor jezelf hebt vastgelegd, voeg dan een positieve afsluiting toe. Dat is iets wat ons erg geholpen heeft. Vlak voordat je de kamer uit loopt neem kort de dag door. Benoem alle leuke dingen en vertel zoveel mogelijk details. Laat ook voldoende tussenposes zodat je kleine de details in zich op kan nemen. Het geeft een hele positieve afsluiting van de dag. Het geeft je baby een aanzet om over de leuke dingen na te denken en zo minder met het negatieve claimen bezig te zijn die mogelijk een van de oorzaken is van het slechte inslapen.

Onze zoon lijkt nog te jong om alles te beseffen. Ja, er zit een baby in mama’s buik, maar soms zit hij ook in zijn eigen buikje.

Voor ieder gezin die uitbreiding verwacht zal het spannend zijn. Wat voor invloed zal de kleine hebben. Alles loopt nu eindelijk goed. Het ritme zit er lekker in en we weten wat we aan elkaar hebben. Dan de interactie op deze leeftijd, helemaal super! Wat zal de aankomende twee jaar brengen, zal hij echt in een draaiende machine meedraaien? Spannend…

En dan nog het slapen. Het is alsof onze kleine toch ook de spanning voelt: het slapen is weer onrustig. Vaak wakker en dan ook echt klaar wakker. Net als de kleine in mama’s buik. In mama’s buik wordt in de nacht meer aandacht gevraagd dan overdag. Zelfs papa is wakker wanneer de rest slaapt en slaapt wanneer iedereen wakker wordt.

Nog een weekje tot de uitgerekende datum, het hoeft echt niet lang meer te duren. We ervaren een chronische vermoeidheid door de korte gebroken nachten. Maar toch genieten we erg van deze tijd, het brengt een enorm gevoel van samen zijn en samen de tijd doorbrengen.

We zijn er klaar voor!

Toch?

Wanneer je baby een onrustige slaper is, kijk dan eens naar het bedje waar je baby in slaapt.

Het bedje waar je baby in slaapt kan zeker van invloed zijn in welke mate je baby goed slaapt. Ga maar na, wanneer je zelf gaat kamperen kies je met zorg het juiste plekje om te slapen. Je let er bijvoorbeeld goed op dat je hoofd hoger ligt dan je benen.

Slaapt je baby slecht, probeer dan ook eens te varieren met de stand van het bedje. Controleer daarbij de positie ten opzichte van een raam en/of het licht dat de kamer binnenkomt. Heeft je baby zicht op de deur of kijkt het juist naar de muur? Er zijn zelfs beweringen dat gevoelige en onrustige kinderen beter slapen wanneer het hoofd naar het noorden ligt.

Al zijn we er wel van overtuigd dat je bij een slecht slapend kind je eerst naar alle basis-elementen moet kijken (ga naar de inleiding voor meer informatie over baby’s die niet willen slapen), maar alle kleine beetjes helpen. Het veranderen van de positie van het bed kan soms net die ene verbetering brengen waardoor het iets minder onrustig slaapt.

Wanneer je baby veel huilt en niet wil slapen, kan dat soms voortkomen uit een machtsstrijd. Zeker bij onze zoon hebben we op een gegeven moment gemerkt dat het niet willen slapen ook voortkomt vanuit een machtsstrijd. Zeker wanneer je baby al wat ouder is, zul je dit herkennen. Achteraf hebben wij deze signalen laat opgemerkt; de machtsstrijd begint al eerder dan je denkt.

Vanaf dag een heeft onze baby gehuild en heeft het slecht kunnen slapen. We hebben dan ook alles geprobeerd, veel daarvan vindt je terug op deze website. Uiteindelijk sluipt het er in dat je een vast patroon ontwikkeld waarin je de baby zoveel mogelijk naar de zin maakt om maar te zorgen dat hij of zij ontspannen gaat slapen.

In alle stappen waarin je het de baby naar de zin wilt maken, gebeurd het soms dat je ongemerkt veel gaat toegeven. Wil je baby dat je nog een verhaaltje gaat voorlezen? Gaat je baby iedere keer weer huilen wanneer je opstaat? Ligt je baby ontspannen op je schoot maar gaat het huilen zodra je je baby weer terug legt? Grote kans dat je ongemerkt in een machtsstrijd met je baby bent beland.

Vaak is het al heel lang het geval. Je baby huilt lang en veel en valt slecht in slaap, het vaste patroon is langgerekt. Je bent soms wel anderhalf uur bezig om je baby naar bed te brengen en in slaap te krijgen.

De tip is dan ook deze machtsstrijd op een slimme manier aan te gaan. Geef al vroeg signalen af dat de baby zijn zin niet zal krijgen. Geef voordat je baby op bed gaat al aan dat je vanavond geen verhaaltje gaat lezen. Het gevolg is dat de strijd al begint voordat je baby op bed gaat, maar je baby wil wel graag dat je voor gaat lezen. Je zult merken dat je baby makkelijker gaat liggen, sneller stil zal zijn, om er maar voor te zorgen dat je wel gaat lezen. Laat aan alles merken dat jij bepaalt wat er gebeurd. Reageer niet op het huilen van je baby en laat merken dat je je acties er niet door laat veranderen.

Het zijn kleine dingen, maar je kan er een hoop mee winnen. Vind je baby het niet leuk dat de deur dicht gaat bij het slapen gaan? Laat gedurende het op bed leggen onduidelijk of je de deur wel of niet open laat. Geeft je baby protest bij het weggaan? Maak dan duidelijk dat de deur open blijft wanneer hij of zij lekker rustig gaat liggen.

Hoe ouder je baby is, hoe makkelijker je deze tips in kan zetten. Maar het zal je verbazen hoe vroeg je hier al mee kan beginnen. Vooral het niet reageren op protesten, het overtuigend handelen en het gunnen van extra’tjes als het even op schoot zitten kun je al vroeg mee beginnen.

Voor ons mag het aftellen nu bijna beginnen. Week 37 gaat officieel in a.s. vrijdag. Al zijn we stiekum al een beetje begonnen met aftellen, gezien de warmte.

Vanaf vandaag gaan we op het internet de ontwikkelingen bijhouden. Natuurlijk in het thema van het slapen van de kleine koters. Met Kaya, onze eerste zoon, hebben we veel problemen gehad rondom het slapen. En het is nog steeds een probleem; inslapen gaat moeizaam en als er iets is slaat het heel snel op zijn slapen. Kaya is nu twee.

13 augustus zijn we uitgerekend en dan begint het circus opnieuw! We kunnen niet wachten, maar vinden het ook wel ontzettend spannend. Hoe zal het met zijn (het wordt een jongetje!) slapen verlopen en hoe zullen wij er mee om gaan. Kunnen wij alle ervaring die we met Kaya hebben opgedaan nu ook toepassen, of vallen we terug in de klassieke fouten? Kost het meteen een hele hoop energie omdat we de problemen bij het slapen van Kaya nog in ons rugzakje meenemen?